Pedicuresalon De Voetstap

Huidproblemen

 

 

 

Zwemmerseczeem (tinea pedis/voetschimmel of atleetvoet):

 

zwemmersexceem.large.jpg

 

Dit probleem komt vooral veel voor in de zomer. Het is een infectie aan de huid die bij iedereen kan voorkomen, ook bij kinderen. De term zwemmerseczeem is eigenlijk onjuist. Er is geen sprake van eczeem maar van een huidschimmelinfectie.

 

De infectie kan zich op verschillende manieren uiten op de voet:

 

  • Meestal begint deze tussen de tenen, vaak tussen de vierde en vijfde teen, dikwijls wat minder tussen de derde en vierde teen. Maar het kan ook tussen de andere tenen voorkomen. Wanneer men de tenen voorzichtig uit elkaar trekt ziet men vaak een witachtige vochtige plek soms met opengescheurde kloofjes of losse velletjes. De kloofjes kunnen soms bloeden. Meestal jeukt het heftig (hoeft niet). Er kan een onaangename geur tussen de tenen vandaan komen.
  • Heeft u een wat drogere huid dan doet deze infectie zich vaak voor in de vorm van jeukende blaasjes, die dikwijls vervellen. Vooral zichtbaar op de voetzolen. De blaasjes kunnen in een later stadium indrogen tot bruine vlekjes of korstjes, waarna de huid vaak wat afschilfert. In uitzonderlijke gevallen kunnen er grotere blaren ontstaan waaruit vocht komt.
  • Soms gaat het gepaard met roodheid en afschilfering over grotere delen van de voetzool of aan de voetranden.
  • De nagel kan geel gaan verkleuren, wordt verdikt en brokkelig (schimmelnagel of onychomycose).

De oorzaak kan velerlei zijn. Schimmels houden van een vochtige en warme omgeving. Het is een besmettelijke aandoening die vooral wordt overgedragen op plaatsen waar mensen op blote voeten lopen. De kans op besmetting is dus aanwezig in een zwembad of sauna en bij het gebruik van gezamenlijke douches en kleedkamers. Sportzalen, de bowlingbaan, het passen van schoenen met blote voeten, overmatige zweetvoeten, een schimmelnagel of krappe slecht ventilerende schoenen en sokken van niet absorberend materiaal, zijn eveneens risico factoren. Een verminderde weerstand van de huid speelt ook een rol. De zuurgraad van de huid kan zijn aangetast door veelvuldig gebruik van zeep.

 

Wat u zelf kunt doen:

 

  • Droog uw voeten vooral goed tussen de tenen na het douchen of baden
  • Draag ruime of open schoenen
  • Draag badslippers in zwembaden en sauna’s
  • Was de huid liever niet met zeep, liever met een zeepvrije gel
  • Draag iedere dag schone sokken (katoen of wol)
  • Wissel regelmatig van schoenen

De pedicure zal u een uitgebreid advies geven over het verzorgen van de voeten bij een huidschimmel. Hij of zij zal u een anti-voetschimmel crème adviseren die twee maal daags op de voet moet worden aangebracht. Deze middelen zijn zonder recept te krijgen. Het is van belang dat u, nadat de huid is genezen, nog tien dagen de behandeling voortzet. Ook schoenen en sokken moeten worden behandeld, hiervoor kunt u een poeder gebruiken.

 

Als de schimmelinfectie langdurig aanhoudt of erger wordt en als de huid is opengebarsten, is het raadzaam om een arts te raadplegen, zodat kan worden vastgesteld om welke schimmelsoort het gaat en de behandeling hier op afgestemd kan worden.

 

Ten slotte: veel mensen herkennen niet de tekenen van een schimmelinfectie aan de voet hierdoor wordt vaak niet tot behandeling overgegaan. Een onbehandelde voetschimmel kan zich uitbreiden over de gehele voet en uiteindelijk de nagels aantasten. Daarom is behandeling altijd nodig.

 

 

Wratten (Verrucae):

 

wrat-hiel.large.jpg

 

Een wrat wordt veroorzaakt door verschillende virussen en is een overdraagbare aandoening. De tijd die verloopt tussen een besmetting en het ontstaan van een wrat kan 3-6 maanden of zelfs langer bedragen. Als de wratten zich onder de voet bevinden kunnen ze erg pijnlijk zijn. Overdracht vindt plaats in natte ruimtes waar men op blote voeten loopt: bijvoorbeeld in het zwembad, de sauna. Wratten op de voeten komen meer voor bij kinderen dan bij volwassenen vooral tussen 5 en 15 jaar.

 

Ze zijn vaak met een laagje eelt bedekt en hierdoor lijken ze nogal eens op een likdoorn. Toch zijn er duidelijke verschillen.

 

Likdoorn:

 

  • gelijkvormige structuur
  • in de loop van de dag neemt de pijn toe
  • het neerzetten van de voet op de grond doet pijn
  • op de plek van bovenaf drukken doet pijn (loodrecht)

 

De wrat:

 

  • doorschijnende, korrelige structuur, soms bloemkoolachtig
  • pijn bij zijwaartse druk (als je er in knijpt) bijna geen pijn als je er bovenaf op drukt
  • pijn bij optillen voet
  • de pijn is ’s morgens erger en neemt in de loop van de dag af

 

Er zijn veel typen wratten.

 

De voetwrat (Verruca plantaris): deze wratten komen zowel bij kinderen als volwassenen voor. Voetwratten gaan vaak gepaard met een sterke verhoorning, daarom zijn ze niet altijd te herkennen en worden ze verward met likdoorns. Ze komen vaak voor op de voetzool. Omdat er bloedvaatjes in meegroeien kan een wrat gaan bloeden. Er zijn 2 typen wratten: de mozaïekwrat, dit is een oppervlakkige wrat en de doornwrat, deze is vaak pijnlijk en groeit dieper in de huid.

 

De vlakke wrat (Verruca plana): is een glad huidkleurig tot lichtbruin bobbeltje. Hij komt vaak met meerdere tegelijk voor. Ze komen voor op het gezicht, armen en benen.

 

Waterwratje (Mollusca contagiosa-bolhoedje of luchtpukkel): Deze komt veel voor bij kinderen, meestal in grote aantallen, soms in combinatie met eczeem. De wrat is bolvormig en lijkt op een bultje.

 

Over het algemeen genomen worden wratten behandeld door de huisarts, deze zal de wrat in de meeste gevallen aanstippen met vloeibare stikstof. Omdat veel mensen weten dat deze behandeling napijn kan geven of vaak klachten bij het lopen, zullen mensen eerder geneigd zijn om zelf te gaan doktoren.

 

De meeste pedicures zullen niet meer doen dan het aanbrengen van een druk ontlastend materiaal en eventueel de bovenste laag van de wrat en rondom de wrat eelt verwijderen ter ontlasting van eventueel pijn aan de voet. Er zijn ook pedicures die ze wel behandelen, meestal na toestemming van de huisarts. Hiervoor zijn verschillende technieken maar ook tincturen, zalven en crèmes beschikbaar.

 

Wat u zelf kunt doen:

 

  • Na het zwemmen voeten goed drogen
  • Draag slippers in natte ruimtes
  • Draag katoenen sokken en goed zittende schoenen
  • Krab nooit aan een wrat, hierdoor kunt u het virus verspreiden

 

Er zijn veel huismiddeltjes en andere mogelijkheden tot behandeling van wratten, zoals tincturen, zalven en crèmes verkrijgbaar bij apotheek en drogist. De ene keer werken ze wel de andere keer niet. Daarom is het raadzaam soms over te stappen op een andere methode als de behandeling niet aanslaat.

 

Enkele middeltjes:

 

  • Wrijf een aantal keren per dag met gewoon schoolkrijt over de wrat. De wrat zal uitdrogen en verdwijnen.
  • Onvax® Verrucae schijnt een effectief middel te zijn bij de behandeling van wratten, 2 tot 4x per dag aanstippen
  • Baden in zeewater of zeezout
  • Thuja druppels van A.Vogel zowel voor uitwendig als inwendig gebruik
  • Wratje iedere dag aanstippen met betadine
  • Aanstippen met formule W

 

 

Blaren: door slecht passende schoenen of sokken die langs de huid schuren, zal er tijdens het lopen wrijving optreden in de bovenste laag van de huid. De huid wordt rood en raakt geïrriteerd. Vervolgens laat de opperhuid los van de onderlaag en er ontstaat een met vocht gevulde ruimte. Dit wordt een blaar genoemd. Blaren kunnen ook ontstaan door huidziekten zoals eczeem of wintervoeten.

 

Blaren kunnen zich op verschillende manieren manifesteren:

 

  • Gesloten blaar: het vocht zit opgesloten in de blaar
  • Open blaar: de blaar is beschadigd en opengegaan
  • Bloedblaar: er is een bloedvaatje beschadigd, hierdoor mengt zich wat bloed in het vocht.

 


De pedicure laat de blaar heel als deze het bewegen niet hindert. Dit voorkomt infectie en de blaar zal sneller genezen. Eventueel bij pijnklachten kan de blaar worden behandeld door deze te desinfecteren en de blaar voorzichtig te openen waardoor het vocht er wordt uitgedrukt. De blaar wordt vervolgens verbonden.

 

Het krijgen van blaren is niet altijd te voorkomen. Wat bij de ene persoon wel werkt, hoeft bij een ander niet goed te werken, maar hier in ieder geval wat tips:

 

  • Sokken moeten naadloos en goed passend zijn
  • Neem bij een lange wandeling extra sokken mee en verwissel deze onderweg
  • Draag goed passend schoeisel
  • Smeer vier weken voor een lange wandeling dagelijks je voeten in met bijvoorbeeld kamferspiritus of voetcrème van Gehwohl. De voethuid wordt hierdoor wat stugger en minder blaargevoelig
  • Poeder voor het wandelen de voeten in met talkpoeder
  • Gevoelige plaatsen vooraf afplakken met leukoplast of sporttape
  • De huid voor het lopen insmeren met vaseline of uierzalf

 

 

Wintervoeten of wintertenen: (Perniones): door een te lange blootstelling aan kou, ontstaat een verstoring in de bloedsomloop van de huid. Voornamelijk in de haarvaatjes. Vaak wordt de huid rood soms wat blauw (acrocyanose) tot blauwrood (erythrocyanose) paars en raakt opgezwollen en kan pijnlijk aanvoelen. In zeer ernstige gevallen kunnen ontsteking, blaren, kloven en zweren voorkomen. Men heeft de indruk dat de huid gloeit maar bij betasting voelt de huid koud aan. Bij de overgang van koud naar warm kunnen de voeten en tenen hevig jeuken.

 

Vermijd grote temperatuursverschillen, ga niet direct met de voeten tegen een verwarming leunen of in een heet voetenbadje zitten. Dit maakt het alleen maar erger en veroorzaakt pijn, jeuk en een gloeiend gevoel. U kunt wel de koude voeten langzaam opwarmen in een teiltje water waar u geleidelijk wat warmer water aan toevoegt.

 

Een vitamine A tekort lijkt een grote rol te spelen bij wintervoeten maar ook winterhanden.

 

Enkele tips:

 

  • Zorg bij kou dat de voeten warm en droog blijven (vermijd vocht en kou)
  • Draag leren ruime schoenen
  • Draag katoenen of wollen sokken
  • Gebruik eventueel een crème die de bloedsomloop stimuleert, deze kunt u kopen bij uw pedicure, apotheek of drogist

 

Bij een ernstige vorm van wintervoeten en tenen kan de huisarts injecties geven. De klachten verminderen dan aanzienlijk.

 

Alternatieve tips:

 

  • kook goudsbloemen in water. Als het mengsel is afgekoeld kunt u ze op de pijnlijke plekken leggen
  • Pers een verse ui en meng het sap met een halve theelepel lanoline. Masseer met dit mengsel uw voeten tweemaal per dag
  • elke dag met een mengsel van een eetlepel amandelolie en twee druppels teatree-olie de voeten en tenen masseren
  • mengsel van verschillende etherische oliën. Neem van lavendel en citroen elk twee druppels en meng dit met een kopje amandelolie. Masseer hiermee de voeten
  • goudsbloemvoetbad. Meng 15 druppels in een badje met water. Voeten niet naspoelen, gewoon droog deppen.